สิ่งที่เราต้องการในยามที่เจ็บปวดนั้น
อาจไม่ใช่เพียงแค่ "อาหาร"
แต่คือ "พลังของหัวใจ"
.
บันทึกการเดินทางและการฝ่าฟันของผู้คนในโรงพยาบาลที่ไม่ใช่เพียง "ผู้ป่วย"
แต่รวมถึงบุคลากรทางการแพทย์และญาติของผู้ป่วย
เวลาในโรงพยาบาลที่แสนยาวนาน
อาหารที่อยากกิน อาหารที่ต้องฝืนกิน หรืออาหารที่กินไม่ได้
รอยยิ้ม หยดน้ำตา และกำลังใจมากมาย ได้หลอมรวมอยู่ในหนังสือเล่มนี้
.
"ขณะที่ผมนั่งอยู่ในห้องเวรและลองคิดๆดู
ถ้าไม่นับกาแฟสองสามแก้ว ผมเองก็อดอาหารมาตั้งแต่เมื่อวานเหมือนกัน
ผมตรงดิ่งไปยังโรงอาหาร ตามด้วยเครื่องเคียงที่ดูไม่มีอะไร
มีกิมจิสองสามชิ้น แอนโชวี่ไม่กี่ตัว และซุปมันฝรั่ง
ในขณะที่ผมกำลังคิดว่าจะไม่กินก็นึกถึงคำพูดของคุณตา 'ต้องกินสิ จะได้มีแรง'"
- ชองอึยซ็อก (ผู้เขียน)